De huidige financiële crisis komt niet door managementproblemen of cyclische fouten maar door structurele problemen. Deze bewering wordt gestaafd door het feit dat er in de afgelopen 20 jaar meer dan 96 andere grote bankcrisissen waren, en dat zulke ineenstortingen onder veel verschillende regulerings systemen plaats vonden op verschillende stadia van ontwikkeling van een economie.

Het goede nieuws is dat het begrip groeit van de systematische oorzaak en dat technische oplossingen er zijn die van de crisissen een fenomeen uit het verleden zouden kunnen maken.

Een recent inzicht, gebaseerd het begrip van structureel gezonde en goed functionerende eco systemen die in evenwicht zijn, bewijst dat alle complexe systemen, waaronder onze financiele, onstabiel worden als efficientie te veel wordt gepromoot ten koste van diversiteit, verbondenheid, en de cruciale berusting die dat geeft. Dit betekent dat het diversifieren van de betaalmiddelen en instituties en het invoeren van nieuwe speciaal ontworpen betaalmiddelen om de beschikbaarheid van geld te verhogen in zijn primaire functie als een ruilmiddel, – eerder dan een spaar of investerings middel- de economie duurzaam vitaliseerd.

Ten slotte verbinden deze initiatieven met deze munten onbenutte deugden en onvervulde noden in een gemeenschap, regio of land. Deze betaalmiddelen worden complementair genoemd omdat ze op geen enkele manier de plaats in nemen van de landelijke munt maar daar eerder paralel mee functioneren.